تکلیف بی سرانجام

کبریت خیس؛ روایت ناامیدی و تکلیفی که روشن نمی‌شود:

کبریت خیس شیمی‌اش را از دست نداده؛ فقط انرژی فعال‌سازی برای اصطکاک را ندارد. در واکنش‌های گرماده، سوخت هست اما جرقه‌ی آغازین نه. دقیقاً مثل سرسختی در برابر شکست: آنچه خاموش مانده لزوماً مرده نیست، فقط در انتظار حرارتی دیگر است. اگر خشک شود، دوباره شعله می‌کشد. آیا تکلیفِ خیس، فقط یک فصلِ بی‌اصطکاک است؟

راهکار:

استعاره‌ی کبریت خیس شاید به‌جای پایان، از تعلیق می‌گوید: رطوبت شعله را خاموش کرده، اما کبریت هنوز کبریت است. از نگاه شیمیایی، با خشک شدن، همان چوب دوباره آتش می‌گیرد؛ پس خاموشیِ امروز، سوختِ فردا را نفی نمی‌کند.