تخیل مرگ و تشییع جنازه

متن طنز تلخِ مرگ؛ یک تخیل عجیب از تشییع جنازه:

در روان‌شناسی، خیال‌پردازی درباره مرگ و واکنش دیگران اغلب با نیاز عمیق به دیده‌شدن گره خورده است؛ مغز سناریوهای «بعد از من» را می‌سازد تا فقدان همدلی کنونی را جبران کند. در fMRI، یادآوری محبت دیگران پس از سناریوی جدایی، همان نواحی پاداش مغز را فعال می‌کند که نوازش فیزیکی فعال می‌کند. خاک هم اینجا یک پرده آخر است: هر بیل، یک قطع ارتباط نمادین.

راهکار:

این متن را می‌شود یک آینه وارونه از نیاز به محبت خواند؛ ذهن با نمایش مرگ، نبودِ لمس و توجه را فریاد می‌زند. شاید ادامه‌اش این باشد که راوی از قبر بیرون بیاید و بگوید: «هنوز گرمم، فقط کسی دستم را نگرفته بود.»