تیکه سنگین کارما

کارما بود؛ نه کار ما:

در روان‌شناسی به این باور «خطای دنیای عادل» می‌گویند؛ مغز ما دوست دارد فکر کند هر اتفاق بد دلیلی اخلاقی دارد تا احساس امنیت کند. برای همین بعد از یک ماجرای ناعادلانه، باور به کارما آرام‌بخش است. در سنت هندو اما کارما بیشتر به نیت و زنجیره پیامدها اشاره دارد تا یک مجازات ساده و فوری.

راهکار:

این جمله را می‌شود یک «سپردن به کائنات» دانست؛ یعنی به‌جای انتقام یا توضیح، پرونده را بسته‌ای. از نظر روان‌شناختی، این کار هیجان منفی را کم می‌کند، چون کنترل ماجرا را به نیرویی بیرونی می‌سپارد و خیال ذهن راحت می‌شود.