منِ تکهپارهشده از درست میشهها:
مغز انسان برای «امید» یک مدار جدا دارد: هسته اکامبنس در برابر وعدهی بهبود دوپامین ترشح میکند، حتی اگر آن وعده عملی نشود. یعنی هر «درست میشه» پارهپاره، یک بار امتحانِ این مدار بوده و جواب نداده؛ به همین دلیل «خودت» بهجای یکپارچگی، آلبومی از امیدهای سوخته شده است. چند تای این تکهها را خودت دوختی و چند تایش را روزگار پاره کرد؟
راهکار:
این تصویر را برعکس ببین: تکههای «درست میشه» یعنی هنوز داری برای خودت نقشه میکشی؛ حتی اگر وصلهها پیدا باشند، خودِ وصلهها نشانهی ادامهی راهاند.