وقتی تنها میشوی، امام حسین میفهمد:
از دیدگاه روانشناسی عصبی، احساس تنهایی فعالکننده همان مسیرهای درد فیزیکی در مغز است. بدن ما تنهایی اجتماعی را بهعنوان یک تهدید برای بقا تفسیر میکند و پاسخ استرس مشابهی را فعال میکند. آیا این نیاز عمیق بیولوژیک به ارتباط، ریشه گرایش بشر به جستجوی تسلی در مفاهیم متعالی است؟
راهکار:
این متن احساس عمیق تنهایی و جستجوی تسلی در یک شخصیت مقدس را بیان میکند. یک گام خلاقانه بعدی میتواند تبدیل این احساس به یک اثر هنری شخصی باشد، مثلاً نوشتن یک نامه خطاب به امام حسین(ع) که در آن دقیقاً احساس «تنها شدن» خود را شرح دهید. این کار میتواند فرآیند درونی کردن آن تسلی و تبدیل رنج به بیان باشد.