تکیه گاه عشق

شعر استواری و تکیه‌گاه عشق - تو استخوان منی:

آیا می‌دانید درختان پس از هرس ریشه، ریشه‌هایشان را عمیق‌تر و مقاوم‌تر می‌کنند؟ استخوان انسان هم در برابر فشار مداوم متراکم‌تر می‌شود. این بیت استعاره‌ای از نیرویی است که با هر ریشه‌کنی، محکم‌تر می‌شود. چه چیز درونی‌ست که هرگز خم نمی‌شود؟

راهکار:

این بیت را می‌توان این‌طور بازنویسی کرد: هر بار که از ریشه درآمدم، ریشه‌هایم عمیق‌تر شد چون تو استخوان وجودم شدی.

سهم من تویی و بس عشق واقعی: