تکیه به اشتباه

اعتماد به کسی که ویرانم کرد:

آیا می‌دانستید در روانشناسی به این پدیده «سندرم تکرار ترومای کودکی» می‌گویند؟ مغز ما تمایل دارد الگوهای آشنا را تکرار کند، حتی اگر مخرب باشند. یعنی گاهی به کسی پناه می‌بریم که شبیه همان کسی است که اول بار ما را شکست. چرخه‌ای که تا آگاه نشویم، ادامه دارد. چه طور می‌شود این الگو را شکست؟

راهکار:

این متن انگار از جایی می‌گوید که اعتمادت را به کسی دادی که خودش عامل ویرانی‌هایت بود. شاید نیاز باشد یک قدم به عقب برداری و بپرسی: آیا آن شخص واقعاً لیاقت شنیدن تمام رازهایت را داشت؟ گاهی ما کسی را «پناه» می‌بینیم که خودش «طوفان» است.