ذات آدمها مثل هوای تهران کثیفه؟:
آلودگی هوا فقط ریهها رو درگیر نمیکنه؛ مطالعات نشون میده ذرات ریز PM2.5 از سد خونی-مغزی عبور میکنن و باعث التهاب عصبی میشن. این التهاب مستقیم روی قشر پیشپیشانی مغز (مرکز تصمیمگیری و همدلی) اثر میذاره و آدمها رو تحریکپذیر و خودخواهتر میکنه. شاید ذات آدمها کثیف نیست، مغزشون زیر بار سربی هوای تهران تغییر کرده. به نظرتون اگه هوای تهران پاک بشه، اخلاق آدماش هم عوض میشه؟
راهکار:
این تشبیه تلخ میتونه جور دیگهای هم خونده بشه: انگار هوای تهران یه آینهست که ذات درونی آدمهاش رو منعکس میکنه. وقتی هر دو آلودهان، نفس کشیدن عاطفی و فیزیکی سخت میشه. شاید به جای ناامیدی، بشه این سوال رو مطرح کرد که آیا آدمهای تهران ذاتاً کثیفاند یا این هوا و شرایطه که اونها رو به اینجا رسونده؟