تیکه بازی رفاقتی

آمار نخوندم ولی آمارتو خوب دارم؛ کری‌خوانی عاشقانه:

مغز برای ذخیره‌ی اطلاعاتِ افراد موردعلاقه اولویت عصبی قائل است؛ آمیگدال و هیپوکامپ خاطرات هیجانی را بهتر رمزگذاری می‌کنند. به همین دلیل ممکن است فرمول واریانس یادت نماند، اما عدد پیام‌های طرف مقابل، تیک آخرین بازدید و الگوی تایپش را بدون مرور حفظ باشی. به این می‌گویند حافظه‌ی وابسته به انگیزه؛ جایی که هیجان برچسب اهمیت می‌زند و مسیر یادآوری را عوض می‌کند.

راهکار:

از زاویه‌ی «داده‌کاوی عاطفی» می‌شود این جمله را این‌طور دید: مغزت به‌جای فرمول‌های آمار، مشغول ثبت الگوهای رفتاری طرف مقابل شده. برای ادامه‌ی این ایده می‌توانی یک پست یا استوری با عنوان «آمار من از تو» بسازی و چند عدد نمادین مثل تعداد پیام‌ها، ساعت‌های آنلاین‌بودن یا دفعات خنده را با لحن شیطنت‌آمیز فهرست کنی.