جواب بامزه به سوال در نبودم چی میکشی؟:
پژوهشهای روانشناسی اجتماعی نشان میدهند برخی روابط نهتنها حمایت عاطفی ایجاد نمیکنند، بلکه بار شناختی و استرس پنهان تحمیل میکنند. در چنین پیوندهایی، غیبت فرد مثل حذف یک محرک تنشزاست و سیستم پاراسمپاتیک فعال میشود؛ همان لحظهای که بدن بیاختیار «نفس راحت» میکشد. جالب اینجاست که مغز این آسودگی را اغلب زودتر از خودآگاه تشخیص میدهد. اگر نبودن کسی بهترین نسخه حضور او باشد، آن رابطه را چه باید نامید؟
راهکار:
این جمله را میشود از زاویهای تازه دید: خندهات در واقع مکانیزمی برای کمکردن تنش یک رابطه است. اگر «نفس راحت کشیدن» معیار اصلی عشق بود، چند رابطه تعریف دیگری میشد؟