تکه ای از روح

تکه‌ای از روح که با رفتن عزیزان از دست می‌رود:

مغز انسان در فرآیند دلبستگی، نورون‌های آینه‌ای را فعال می‌کند که باعث می‌شود بخشی از هویت ما با دیگران گره بخورد. وقتی کسی می‌رود، این شبکه‌های عصبی دچار 'قطع ارتباط' می‌شوند و احساس فقدان فیزیکی ایجاد می‌کنند. آیا تا به حال فکر کرده‌اید که چرا بعضی خاطرات حتی پس از سال‌ها همچنان زنده‌اند؟

راهکار:

این حس مشترک انسانی نشان‌دهنده عمق ارتباطات ماست. شاید بتوان با نوشتن خاطرات یا نامه‌ای به آن فرد، آن تکه روح را دوباره زنده کرد.