الهههای مصر باستان؛ زن بهمثابه بخشندهی زندگی:
در اسطورهی ایسیس و اوزیریس، ایسیس با جادوی خود اوزیریسِ تکهتکهشده را زنده کرد و از او حوروس را زایید. جالبتر اینکه در مصر باستان، واژهی «مُوت» هم به معنی مادر بود و هم الههای که با کرکس نماد میشد؛ کرکسی که در باورشان فقط از مادر زاده میشد و تخمگذاری نداشت. یعنی زایش، آنقدر قدسی بود که حتی برای الههها هم فراتر از زیستشناسی میرفت. پس چرا امروز این قداست را به مادر شدن تقلیل دادهایم؟
راهکار:
ادامهی این ایده، آوردن یک نمونهی امروزی است: زنی که با علم، هنر یا مدیریتش به دیگران زندگی داده؛ این کار متن را از یک باور کهن به یک واقعیت انسانی نکتهدار تبدیل میکند.