رها کردن آدمهای سمی بدون قضاوت و بازگشت به اصالت:
آیا میدانستید که روانشناسان به این پدیده «قطع ارتباط عاطفی انتخابی» میگویند؟ مغز انسان برای صرفهجویی در انرژی، تمایل دارد روی افرادی تمرکز کند که زمانی برایش مهم بودند، حتی اگر سمی باشند. جالبتر این که تحقیقات عصبشناسی نشان داده رها کردن واقعی زمانی رخ میدهد که «مسیرهای دوپامینی» مرتبط با خاطرات آن شخص در مغز بازنویسی شوند. این یعنی شما مجبور نیستید آنها را ببخشید یا فراموش کنید؛ فقط کافی است به مغزتان بگویید: «این مسیر دیگر به جایی نمیرسد.» سوال اینجاست: آیا تا به حال برایتان پیش آمده که رها کردن یک نفر، سختتر از نگه داشتنش باشد؟
راهکار:
این متن یک مرز روانی سالم را توصیف میکند: «رها کردن بدون قضاوت». تحقیقات نشان میدهد که ذهن ما برای قطع ارتباط با افراد سمی، به یک «آیین خداحافظی» نیاز دارد. پیشنهاد میکنم یک نامه بنویسید (بدون فرستادن) و در آن بنویسید چه چیزی از آن رابطه یاد گرفتید و چه چیزی را پشت سر میگذارید. این کار به مغزتان کمک میکند پرونده را واقعاً ببندد.