تقدیم به مهدی

صاحب قلبم تا ابد تویی؛ یک متن عاشقانه:

قلب واقعاً نمی‌فهمد عشق را؛ این مغز است که دوپامین و اکسیتوسین ترشح می‌کند. اما جالب است که قلب ۴۰ هزار نورون مستقل دارد و می‌تواند سیگنال‌هایی به مغز بفرستد که روی احساسات اثر بگذارد. در ادبیات عرفانی ما هم «دل» جایگاه ادراک است، نه فقط عشق. پس «هر قلبی صاحبی دارد» یعنی هر آگاهی‌ای به یک انتخاب گره خورده است. اگر عشق یک مکالمهٔ شیمیایی بین مغز و قلب است، صاحب آن کیست؟

راهکار:

اگر هر قلبی صاحبی دارد، شاید صاحب واقعی قلبت کسی است که به تو حس آزادی می‌دهد، نه کسی که فقط می‌خواهد مالک شود.