معنای «مثل ابلیس مغرور و مثل خدا تنها»:
در اسطورههای ابراهیمی، ابلیس تنها چون رانده شد و خدا تنها چون نیازی به غیر ندارد؛ دو تنهایی که شکلشان یکی است اما ماهیتشان برعکس. جالب اینکه روانشناسی اجتماعی میگوید غرورِ افراطی مدار همدلی را خاموش میکند و همان مکانیسمی است که فرد را به «راندهشده»ی گروه تبدیل میکند. آیا تفاوت این دو تنهایی را در خودت حس کردهای؟
راهکار:
یک تمرین خلاقانه: جمله را با «امروز مثل ابلیس مغرورم چون... و مثل خدا تنها چون...» کامل کن؛ این تضاد را از حالت شعارگونه به تجربهی شخصی نزدیک میکند.