عشق، غرور سنگین و دلشکستگی:
تحقیقات نشون داده که غرور و عشق هر دو ناحیهٔ مشابهی از مغز رو فعال میکنن، اما غرور ترشح دوپامین رو برای دفاع از خودمون بالا میبره و عشق اونو برای پیوند. وقتی این دو باهم قاطی میشن، مغزت مثل یه بازی پینگپنگ بین «میخوامش» و «نمیذارم بفهمه» گیر میافته. به همین دلیله که بعد از جداییهای غرورآمیز، ولع برگشتن چندبرابر میشه. سوالش اینه: آیا غرور واقعاً از عشقت محافظت میکنه یا فقط زندانیاش کرده؟
راهکار:
گاهی غرور مثل زرهای میمونه که از ترس شکستن میپوشیمش. شاید واقعیت اینه که اون «غرور سنگین» بیشتر از اینکه محافظت کنه، راه بازگشت رو میبنده. میتونی بجای سنگینی، سبکی رو انتخاب کنی؟