تقاص بیتو ماندن در سکوت خانه:
در روانشناسی، «سکوت» پس از یک فقدان، اغلب پر سر و صداترین صحنه است. مغز در غیاب محرکهای خارجی، شروع به پخش بیوقفه خاطرات و گفتوگوهای خیالی میکند—پدیدهای به نام «افکار خودجوش». این سکوت، یک خلأ نیست، بلکه صحنه اجرای یک تراژدی تکراری و خصوصی است. آیا تا به حال توجه کردهاید که در سکوت مطلق، اولین صدایی که میشنوید، ضربان قلب خودتان است؟
راهکار:
گاهی نوشتن نامهای به آن شخص (بدون فرستادن) یا خلق یک اثر هنری از این احساس، میتواند آن «تقاص» درونیتان را به شکلی خلاقانه و تسکیندهنده بیرون بریزد.