تجربه زنانه در ایران

سختی و جسارت زن بودن در این دیار:

پژوهش‌های روان‌شناسی شناختی از «بار ذهنی نامرئی» نام می‌برند: مسئولیت دائمی برنامه‌ریزی، یادآوری و پیش‌بینی نیازهای دیگران که اغلب بر دوش زنان است؛ این فرایند حتی بیش از کار فیزیکی با فرسودگی و کاهش کیفیت خواب مرتبط است. در تاریخ اجتماعی ایران نیز جنبش زنان همین بار را به کنش جمعی تبدیل کرده است. اگر این بار دیده می‌شد، تعریف جسارت چگونه تغییر می‌کرد؟

راهکار:

این جمله ظرفیت مانیفست‌گونه دارد؛ اگر به‌جای «هیچ چیز» به یک نمونه عینی از جسارت روزمره اشاره کند، از یک گزاره فلسفی به روایتی شخصی و ملموس تبدیل می‌شود.