به توان رسوندن کسی که ارزشش رو نداره؛ اشتباه رایج ما:
در روانشناسی به این میگن «اثر هالهای معکوس»: تو به آدمها یه کیفیت خیالی میدی و بعد چون خودت بهشون بها دادی، مغزت برای کاهش ناهماهنگی شناختی، به جاش تو همون تصویر اغراقآمیز رو باور میکنه. مطالعات نشان میدهد آدمها در روابط یکطرفه، ۴۰ درصد بیشتر از واقعیت، طرف مقابل رو توانمندتر از خودشون تصور میکنند. جالبه که فرمول ریاضی جملهات در روابط انسانی دقیقاً همینه: توانرسانی که فقط تا وقتی پایهاش خودتی، برقراره.
راهکار:
شاید جذابتره که بپرسی «اگر کسی رو به توان برسونی و بعدش تو رو به صفر برسونه چی؟» این جملهات انگار یه فرمول ریاضی داره که برعکس هم کار میکنه: بعضی آدما تو رو از توان بالا به رادیکال میرسونن.