شکست پایان نیست؛ شروع دوباره با تجربه بیشتر:
آیا میدانستید مغز انسان هنگام شکست، دوپامین کمتری ترشح میکند اما نوراپینفرین افزایش مییابد؟ این ترکیب شیمیایی باعث میشود جزئیات اشتباه را دقیقتر به خاطر بسپاریم – یعنی شکست واقعاً یک درس بیولوژیک است برای اصلاح مسیر. حالا سؤال: چقدر از این «حافظه شکست» برای تغییر استفاده میکنیم؟
راهکار:
بهجای نشخوار ذهنی روی شکست، سه موردی که از این تجربه یاد گرفتی را روی کاغذ بنویس. این کار مغز را از حالت «تهدید» به حالت «یادگیری» سوییچ میکند و مسیر شروع دوباره را شفافتر میکند.