هدر ندادن بهترین ورژن خود برای افراد اشتباه:
در روانشناسی به این پدیده «سوگیری تأیید تلاش» میگویند: هرچه برای چیزی بیشتر زحمت بکشیم، بیشتر به آن وابسته میشویم، حتی اگر برایمان ضرر داشته باشد. این همان دامی است که باعث میشود آدمها در رابطههای سمی بمانند یا روی پروژههای بینتیجه سرمایهگذاری کنند. جالب اینجاست که مغز ما برای توجیه تلاش از دست رفته، ارزش طرف مقابل را بیش از حد تخمین میزند. سؤال اینجاست: چطور میتوانیم قبل از شروع، ارزش واقعی یک آدم را با دقت بیشتری بسنجیم؟
راهکار:
این حس آشناست، اما شاید بهتر باشد به آن به چشم یک نقشه راه نگاه کنی: هر بار که به آدم اشتباه انرژی دادی، در واقع داری مرزهای خودت را پیدا میکنی. دفعه بعد، قبل از سرمایهگذاری، چند سوال ساده از خودت بپرس: «آیا این آدم برای رشد من ارزش قائله؟» یا «آیا این رابطه متقابله؟». اینطوری میتونی نسخه بهتری از خودت رو برای کسانی که واقعاً لیاقتش رو دارند، نگه داری.