از دست دادن آرامش درونی: سرنوشت خواستههای سرکوبشده:
جالب است بدانید پدیدهای به نام «ترجیحسازی تطبیقی» وجود دارد: مغز برای کاهش تنش شناختی ناشی از شکستهای مکرر، ارزش اهداف قبلی را کمکم پایین میآورد و حتی آنها را انکار میکند. این مکانیسم دفاعی شبیه همان چیزی است که در سندروم استکهلم یا تغییر سلیقههای اجباری رخ میدهد. آیا این انعطافپذیری روانی یک بقا هوشمندانه است یا خودفریبی تدریجی؟
راهکار:
این پدیده شبیه تابلویی است که آنقدر رنگهای اصلیاش را با رنگهای جدید پوشانده که دیگر اثری از طرح اولیه نیست. شاید راه نجات این باشد که بهجای جستجوی آرامش در خواستهها، همان طرح اولیهی ناخودآگاه را دوباره کشف کنید.