ذوقهایی که در من خاموش شد:
آیا میدانستی مغز انسان برای هر «ذوق» یا شوقی که سرکوب میشود، یک مسیر عصبی (neural pathway) را تضعیف میکند؟ این پدیده «خاموشی سیناپسی» نام دارد: هر بار که به جای دنبال کردن یک علاقه، آن را نادیده میگیری، مدار عصبی مربوطه ضعیفتر میشود تا جایی که انگار هرگز وجود نداشته. پس این جمله فقط یک حسرت شاعرانه نیست، بلکه توصیف دقیق یک فرآیند بیولوژیکی است. سوالی که پیش میآید: آیا میتوان این مدارها را دوباره فعال کرد؟
راهکار:
این جمله به نوعی سوگِ «خودهای ممکن» است. شاید بتوانی یک لیست کوتاه از سه ذوقی که هنوز زندهاند بنویسی و یکی از آنها را امروز انجام دهی.