صبر مثل درخت در آتش؛ استقامت در ناگزیری:
آیا میدانستید برخی درختان مثل سکویا (درخت غول) برای تکثیر به آتش نیاز دارند؟ پوست ضخیم شان در برابر شعله مقاوم است و گرمای آتش مخروطهای بسته را باز میکند تا دانهها در خاکستر حاصلخیز برویند. اینجا پارادوکسی است: سوختن نه نابودی، که شرط تولد. آیا صبر گاهی مثل این درختها، نه از روی ناچاری، بلکه مقدمهای برای دگرگونی است؟
راهکار:
صبر گاهی بهمعنای تحمل منفعل نیست؛ درختهایی مثل کاج جک (Jack Pine) مخروطهایشان را فقط در گرمای شدید آتش باز میکنند تا دانهها آزاد شوند. شاید این سوختن، نه پایان، که بذری برای تولدی تازه باشد.