تحمل رنج های زندگی

تنهایی با رنج‌ها: درسی ماندگار از آلبر کامو:

در روانشناسی، «تحمل پریشانی» مهارتی است که ریشه در تنظیم هیجان دارد. تحقیقات نشان می‌دهد وقتی ما یاد می‌گیریم با رنج تنها بمانیم، در واقع مسیرهای عصبی قشر پیش‌پیشانی را تقویت می‌کنیم که به ما امکان می‌دهد واکنش آنی ندهیم. جالب اینجاست که این فرآیند شبیه به تمرین مراقبه است: مواجههٔ آگاهانه با ناراحتی بدون قضاوت. به نظر شما آیا جامعهٔ پُرسرعت امروز، تحمل تنهایی با رنج را سخت‌تر کرده یا راهی میان‌بُر برایش ساخته؟

راهکار:

پذیرش تنهایی در لحظات دشوار، نوعی هنر ذهنی است؛ با تمرین روزانهٔ «تماشای بدون قضاوت» افکار، می‌توان این مهارت را تقویت کرد. این همان مرز باریک بین درگیر شدن و فاصله گرفتن از رنج است.