تحمل نادانی

دوزخ حقیقی: زیستن در میان احمق‌ها و ابله‌ها:

در روان‌شناسی، اثر دانینگ-کروگر می‌گوید افراد ناتوان نه تنها عملکرد ضعیفی دارند، بلکه از تشخیص ناتوانی خود نیز عاجزند. یعنی احمق‌ها نمی‌دانند که احمق‌اند و این چرخه، جهنمی خاموش می‌سازد. تحقیقات نشان می‌دهد در سازمان‌ها، این افراد به دلیل اعتماد به نفس کاذب، اغلب ترفیع می‌گیرند و فاجعه می‌آفرینند. اگر جهنم از آن‌ها پر است، راه نجات چیست؟

راهکار:

فیلسوفان رواقی می‌گویند رنج ما از قضاوت‌هایمان می‌آید، نه رفتار دیگران. شاید جهنم واقعی، توقع هوشمندی از همگان باشد. احمق هرکس باشد، می‌تواند معلمی برای صبوری و بازتعریف معیارهای خردمندی باشد؛ لنزت را عوض کن.