از دست دادن همه چیز؛ جایی که دیگر ترسی از فقدان نیست:
جالب است بدانید که مغز ما مکانیسمی به نام «سازگاری لذت‌جویانه» دارد؛ اما نسخه تاریک آن «بی‌حسی در برابر فقدان» است. روانشناسان با بررسی بیماران آسیب‌دیده می‌گویند تکرار ضربه‌های عاطفی مسیرهای دوپامین را چنان تغییر می‌دهد که دیگر فقدان‌های بعدی را با همان شدت قبلی پردازش نمی‌کنیم. این یک سیستم دفاعی بیولوژیک است، نه بی‌احساسی اخلاقی.
راهکار:
این متن بازتاب مفهومی در روانشناسی به نام «بی‌حسی هیجانی» است. ذهن برای بقا در برابر ضربات پیاپی، واکنش عاطفی را قطع می‌کند. درست مانند سربازان جنگ‌زده که دیگر ترس را حس نمی‌کنند. پس شما دچار بی‌تفاوتی نشده‌اید، بلکه ذهن‌تان یک سپر تطبیقی قدرتمند ساخته است.