تحمل دوست

دوست واقعی و ادعای رفاقت:

در روان‌شناسی اجتماعی، «نقض انتظار» ویرانگرتر از نبود آن است: وقتی کسی ادعای رفاقت می‌کند، مغز استاندارد رفتاری بالاتری می‌سازد و هر تخلف، چون تناقض با آن استاندارد است، عمیق‌تر دیده می‌شود؛ دقیقاً برعکس دوست بی‌ادعا که فرد با او انتظار کمتری دارد. این همان پارادوکس اعتماد است.

راهکار:

این جمله را می‌توان به یک قاعدهٔ ساده تبدیل کرد: رفاقت را از ادعا جدا کنیم و به الگوی رفتار در زمان فشار نگاه کنیم؛ دوستی که در لحظهٔ نیاز نمی‌ماند، حتی اگر نامش رفاقت باشد، فقط یک انتظار هزینه‌ساز است.