تحمل دلشکستگی

زخم؛ تکه‌ای از قلب تو:

تحقیقات علوم اعصاب نشان می‌دهد زخم‌های عاطفی دقیقاً مثل زخم‌های فیزیکی، مسیرهای عصبی را بازنویسی می‌کنند و حتی حافظه بدن را تغییر می‌دهند. جالب اینجاست که مغز نمی‌تواند بین درد جسمی و عاطفی تمایز قائل شود—هر دو یک ناحیه (قشر سینگولیت قدامی) را فعال می‌کنند. این یعنی زخم قلب واقعاً بخشی از مدار زیستی تو می‌شود. سوال اینجاست: آیا التیام یعنی بازسازی مدار، یا یاد گرفتن زندگی با آن مدار جدید؟

راهکار:

این تشبیه یادآور این است که گاهی التیام یعنی پذیرش زخم به‌عنوان بخشی از روایت زندگی، نه تلاش برای کندن آن. مثل مفهوم «اسکارهای روانی» که در روانشناسی به آن اشاره می‌شود.