حد تحمل آدمها: چرا نباید دیگران را بیش از حد تحت فشار بگذاریم؟:
در فیزیک به این نقطه میگویند «حد الاستیک»؛ بعد از عبور از آن، جسم دیگر به شکل اولش برنمیگردد و تغییر شکل دائمی میماند. در روانشناسی هم «بار آلوستاتیک» دقیقاً همین است: فشار مزمن سیستم استرس را فرسوده میکند. آدم شبیه کش نیست؛ شبیه فلزی است که بعد از تسلیم شدن، دیگر مقاومت قبلیاش را ندارد.
راهکار:
جالب اینجاست که روانشناسی به این حدِ کشسانی میگوید «پنجره تحمل»؛ آدمها تا وقتی در این پنجرهاند منعطفاند، اما وقتی فشار از حد بگذرد، سیستم عصبی وارد حالت جنگ، گریز یا فلوپ میشود. پس آدمِ تحت فشار شبیه کشی نیست که فقط «در میرود»، بلکه شبیه فنری است که بعد از رها شدن دیگر به شکل اولش برنمیگردد.