تنهایی بهتر از زاپاس عشق کسی بودن:
پژوهشهای رواناجتماعی نشان میدهند «بودن در نقش گزینه دوم» ترشح کورتیزول را تا سطح استرس مزمن بالا میبرد و عزت نفس را بیش از تنهایی واقعی کاهش میدهد. در تاریخ ادبیات فارسی، حافظ هم با «من از بیگانگان دیگر ننالم» نوعی تنهایی عزتمندانه را برگزید. تنهاییِ آگاهانه گاهی یک اعتراض است، نه یک فقدان.
راهکار:
در روانشناسی، «تنهایی خودخواسته» با انزوا تفاوت دارد. این جمله را میتوان اینگونه بازسازی کرد: آدمی که حاضر نیست نقش اضطراری بپذیرد، در حال تمرین خودارزشمندی است؛ چون وابستگی به کسی که تو را گزینه دوم میداند، اغلب اضطراب بیشتری نسبت به تنهایی ایجاد میکند.