خیانت قشنگ؟ طنز تلخ نقش تهیهکننده و کارگردان در رابطه:
آیا میدانستید در روانشناسی، «بازنویسی روایت» (Narrative Reframing) یکی از مکانیزمهای دفاعی است که فرد خیانت را به یک اثر هنری تبدیل میکند؟ این پست دقیقاً همان کار را میکند: با برچسبهای سینمایی، خیانت را از یک زخم به یک «فیلم» بدل میکند. جالب اینجاست که تهیهکننده (رفیق) معمولاً پشت صحنه است و کارگردان (عشق) جلوی دوربین – اینجا هر دو در یک قاب قرار گرفتهاند. سوال: آیا این بازنویسی به التیام کمک میکند یا فقط زخم را زیباتر نشان میدهد؟
راهکار:
این پست با طنز تلخ، نقشهای سنتی در روابط را به چالش میکشد: تهیهکننده (رفیق) پشتیبان مالی و لجستیکی است، کارگردان (عشق) صحنه را میچیند. شاید بتوان این استعاره را به «نقش تماشاگر» هم بسط داد: چه کسی فیلم را میبیند و قضاوت میکند؟