دعای زن دایی؛ تهدیدی که هری پاتر هم از آن نوت برمیدارد:
مردمشناسی جادو میگوید در فرهنگهای ایرانی و مدیترانهای، «دعا» و «نفرین» اغلب یک سازوکار زبانی مشترک دارند: کلمات بارِ نیت میگیرند و بر اساس رابطهی گوینده با مخاطب، خیر یا شر محسوب میشوند. در پاپیروسهای جادویی یونانی، نوشتن نام مادر فرد برای افزایش دقت طلسم رایج بود؛ یعنی «ارجاع خانوادگی» در جادو، یک فناوری کهن است. ارجاع به زندایی هم در این متن همان کارکرد را دارد: اعتبارسنجی منبع ماورایی.
راهکار:
اینجا نفرین نه یک حمله، بلکه یک فناوری طنز برای انتقال قدرت ماورایی فامیلی است؛ نسخهی بعدیاش میتواند یک دفترچهی «دعاهای قابل استناد» با امضای زندایی باشد.