ارزش الماس در هر شرایطی: شاه یا گدا:
الماس از نظر علمی فقط کربن خالص است، اما ارزش آن توسط یک کارتل (د بیرز) بهطور مصنوعی بالا نگه داشته شده. تا دهه ۱۸۷۰ الماس کمیاب بود، اما بعد از کشف معادن عظیم در آفریقا، د بیرز با کنترل عرضه، توهم کمیابی را ساخت. جالب اینجاست که سختی الماس هم یک شمشیر دو لبه است: در صنعت بهعنوان ابزار برش استفاده میشود، نه جواهر. پس ارزش واقعی الماس در کاربرد صنعتیاش است، نه در چشم انسانها. آیا ما هم ارزش خود را از کارکردمان میگیریم یا از چیزی عمیقتر؟
راهکار:
اگر این بیت را نگاهی به خود انسانها بدانیم، میتوانیم بپرسیم: چه چیز درون ماست که تحت هر شرایطی ارزشمند میماند؟ شاید همدلی، دانش یا خلاقیت. الماس فقط یک استعاره است؛ ارزش واقعی در چیزهایی ست که با از دست دادن همه چیز هم باقی میمانند.