رنگ سیاه هرگز سفید نمیشود؛ حکایت بسیاری:
در فیزیک، رنگ سیاه جذبکنندهٔ تمام طولموجهاست؛ هیچ شستوشویی نمیتواند آن را سفید کند مگر با تغییر ساختار مولکولی. اما جالب است که در روانشناسی، «نظریهٔ ذهنیت ثابت» کارول دوک نشان میدهد باور به تغییرناپذیری صفات، خود مانع رشد میشود. آیا این «حکایت خیلیها» واقعاً قصهٔ طبیعت است یا قصهٔ نگاه ما؟
راهکار:
این نگاه به «ذات تغییرناپذیر» یادآور خطای بنیادین اسناد است: ما تمایل داریم رفتار دیگران را به شخصیت ثابت آنها نسبت دهیم، درحالی که شرایط و تلاش برای تغییر هم گاهی معجزه میکند. شاید «سیاه» واقعاً سفید نشود، اما خاکستریهای بیشماری وجود دارد.