وفاداری به ذات خوب نیاز دارد، نه بهانه:
تحقیقات روانشناختی نشان میدهد که وفاداری ریشه در «هویت اخلاقی» فرد دارد؛ کسانی که خود را به عنوان انسانهای درستکار تعریف میکنند، حتی در شرایط پرهزینه هم به تعهداتشان پایبند میمانند. جالب است که این رفتار ارتباط مستقیمی با فعال شدن مناطق پیشپیشانی مغز دارد، همان جایی که ارزشهای انتزاعی پردازش میشوند. سوال: آیا وفاداری یک فضیلت اکتسابی است یا ژنتیکی؟
راهکار:
این جمله وفاداری را به یک ویژگی ذاتی گره میزند. میتوان آن را اینطور بازتعریف کرد: وفاداری واقعی محصول شخصیت درونی است، نه ترس از عواقب. برای پرورش آن، به جای جستجوی بهانهها، روی تقویت ارزشهای اخلاقی و خودآگاهی تمرکز کنید.