قیافه ریالی، ادعا دلاری؛ طنز تلخ واقعیت:
این پدیده ریشه در «نظریه سیگنالدهی» داره: افراد با هزینه کم (قیافه ریالی) سیگنالهای گرانقیمت (ادعاهای دلاری) میفرستن تا اعتبار کاذب بسازن. جالب این که پژوهشهای علوم اعصاب نشون داده مغز انسان وقتی دروغ بزرگ میگه، دوپامین بیشتری ترشح میکنه – گاهی خودش هم باور میکنه. آیا این رفتار نوعی دفاع روانی در برابر حس حقارت نیست؟
راهکار:
این بیت حافظ رو یادآوری میکنه: «در نظربازیِ ما بیخبران حیرانند / من چنینم که نمودم دگر ایشان دانند». شاید ریشهاش ترس از بیارزشی در نگاه دیگران باشه.