قدرت واقعی در باشگاه نیست، در شخصیت است:
جالب است بدانید که در روانشناسی به این پدیده «اثر لوسیفر» میگویند: همان طور که در آزمایش زندان استنفورد دیدیم، افراد عادی با گرفتن قدرت نمادین (مثلاً نقش زندانبان) ظرف چند روز به موجوداتی خشن و خودرأی تبدیل میشوند. قدرت واقعی نه از عضله، که از توانایی کنترل تکانههای مخرب ناشی میشود. سوال اینجاست: آیا تا به حال کسی را دیدهاید که با قدرت گرفتن، مهربانتر شده باشد؟
راهکار:
این متن به یک پدیده روانشناختی به نام «پارادوکس قدرت» اشاره دارد: تحقیقات نشان میدهد افرادی که ناگهان قدرت میگیرند، اغلب همدلی خود را از دست میدهند و رفتارهای خودشیفتهوار بروز میدهند. شاید جالب باشد بدانید که این تغییر در سطح هورمونی هم دیده میشود: تستوسترون بالا میرود و کورتیزول (هورمون استرس) کاهش مییابد.