حسرت روزهایی که رفیق، حرف اول بود:
در روانشناسی اجتماعی، «سرمایه رابطهای» کاهشیافته را توصیف میکنی. جالب است که مغز، از دست دادن جایگاه اجتماعی در یک گروه صمیمی را با همان مدارهای عصبی پردازش میکند که درد فیزیکی را. آیا این حس نوستالژی، بیشتر دربارهٔ فقدان «خود» آن دورهات است یا خودِ آن دوست؟
راهکار:
این حس، که روانشناسان آن را «سوگ برای یک رابطه زنده» مینامند، طبیعی است. یک قدم خلاقانه: لیستی از سه خاطره خاص از آن دوران بنویس و برای خودت بخوان. این کار به جای گیر کردن در کلیگوییِ «گذشته خوب»، آن احساس را ملموس و قابل درکتر میکند.