درد چطور آدمها را ساکت و سرد یا عصبی میکند؟:
نکته جالب: پژوهشهای تصویربرداری عصبی نشان میدهند درد مزمن یا عاطفی شدید، ضخامت ماده خاکستری قشر کمربندی پیشین را کاهش میدهد؛ دقیقاً ناحیهای که همدلی و تنظیم هیجان را کنترل میکند. به همین دلیل است که برخی پس از رنج، سرد و بیتفاوت میشوند – مغزشان به معنای واقعی ساختار متفاوتی پیدا کرده. از طرف دیگر، در افراد با استعداد ژنتیکی، همان درد، گیرندههای دوپامین را حساستر و فرد را زودرنجتر میکند. پس واکنش «سرد یا عصبی» صرفاً انتخاب نیست، یک سازگاری مغزی است. فکر میکنید اگر این تغییر را میدانستیم، همدلیمان با آدمهای تغییرکرده بیشتر میشد؟
راهکار:
درد یک "بازنویسی عصبی" ایجاد میکند: مغز برای محافظت از خود، مسیرهای پردازش هیجانی را تغییر میدهد. سکوت و سردی اغلب نتیجه افزایش فعالیت قشر پیشپیشانی برای مهار واکنشهای آمیگدال است، درحالیکه عصبانیت ناشی از کاهش سروتونین و افزایش واکنشپذیری آمیگدال میباشد. یعنی دو مسیر مقابل هم در پاسخ به تروما. شناخت این فرایند کمک میکند به جای قضاوت، ریشه زیستی آن را ببینیم.