بزرگی ایران؛ از تغییر نقشه تا تحول هویت:
نقشهها هرگز «خواستهای» ندارند؛ کارتوگرافی یک فناوری سیاسی است. جالب اینجاست که ایران یکی از معدود کشورهایی است که نام و هویت آن بیش از ۲۰۰۰ سال بر نقشههای ذهنی جهان باقی مانده؛ از سنگنوشتههای هخامنشی تا ساسانی، واژهی «ایران» پیوستگی یک تمدن را نشان میدهد، نه فقط یک کشور. پس اگر نقشهای تغییر کند، در واقع روایت ما از گذشته و آینده است که بازنویسی میشود. سؤال اینجاست: این بازنویسی را چه کسی تعریف میکند؟
راهکار:
اگر «بزرگ شدن» را بهجای تغییر مرزها، به گسترش تأثیر علمی، فرهنگی و انسانی ایران تعبیر کنیم، این جمله از یک آرزوی ژئوپلیتیک به یک برنامهی ماندگار تبدیل میشود؛ همان مسیری که تمدن ایرانی در طول تاریخ پیموده است.