از گذشته تا آینده: قدرت ساختن لحظهها:
مغز انسان توانایی «بازبینی» خاطرات را دارد؛ هر بار که به گذشته فکر میکنی، نورونها آن را دوباره کدگذاری میکنند. پس از نظر علمی، تو نمیتوانی رویداد را عوض کنی، اما میتوانی «معنای» آن را در ذهنت بازنویسی کنی. این دارنآماسی از انعطافپذیری عصبی است: گذشته را نه با تغییر واقعیت که با تغییر تفسیر، قورت میدهیم. حال سؤال اصلی: کدام خاطره را امروز بازنویسی میکنی؟
راهکار:
گذشته مثل فیلمی است که تماشا کردهای، نه برای بازنویس که برای یادگیری از نماهایش. آینده اما صفحهای سفید است؛ هر قدمی که امروز برداری، خطی روی آن میکشی. بهجای نگاه به عقب، بپرس: اولین خطی که میخواهی روی این صفحه بکشی چیست؟