وقتی برای پذیرفته شدن، خودمان را پنهان می‌کنیم:
روانشناسی اجتماعی نشان می‌دهد «خودپنهان‌سازی» مزمن با اضطراب و کاهش صمیمیت گره خورده است. در آزمایش‌های طرد، مغز تهدید اجتماعی را تقریباً مثل درد جسمی پردازش می‌کند؛ یعنی پنهان کردن خود برای پذیرش، به بهای فعال شدن سیستم تهدید تمام می‌شود. کدام بخش از خودت را بیشتر سانسور می‌کنی؟
راهکار:
این جمله «نقاب اجتماعی» را توصیف می‌کند: ما بخشی از خود را برای کاهش خطر طرد پنهان می‌کنیم. اما پذیرش مبتنی بر نقاب شکننده است؛ چون طرف مقابل نسخه‌ای را تأیید می‌کند که کامل نیست. به‌جای حذف بخش‌ها، می‌توان «نمایش گزینشی» را تمرین کرد: در یک رابطه امن، یک ویژگی پنهان‌شده را کم‌کم آشکار کن و واکنش واقعی را ببین، نه سناریوی ذهنی.