تغییر هویت به سمت منفی

وقتی تاریکی در وجودت رخنه می‌کند:

در روان‌شناسی شناختی، «تاریکی» فقط نبود نور نیست – مغز انسان وقتی محرک بصری ندارد، شروع به تولید الگوهای توهمی می‌کند (پدیده‌ی «تاریکی محض»). این یعنی ذهن حتی در سیاه‌ترین لحظات هم دست از خلق برنمی‌دارد. آیا تاریکی‌ای که درونت رخنه کرده واقعاً سهم توست، یا خودت آن را ساخته‌ای؟

راهکار:

این جمله‌ی شاعرانه رو میشه به‌عنوان نمادی از «هم‌نشینی با سایه‌ها» تعبیر کرد. روانشناسی یونگ می‌گه وقتی تاریکی رو به‌عنوان بخشی از خودت بپذیری، دیگه قربانی‌اش نیستی؛ می‌تونی ازش قدرت بکشی. شاید گام بعدی نوشتن یه شعر یا نقاشی از همون تاریکی باشه تا از درون به بیرونش منتقل کنی.