تغییر بعد از حادثه

چیزی درون من مرد اما زنده ماندم:

در روان‌شناسی «مرگ نفس» یا Ego Death دقیقاً همین است: وقتی یک ضربهٔ عمیق بخشی از هویت قدیمی را می‌کُشد، آن بخش دیگر برنمی‌گردد—اما مغز برای بقا، مدارهای جدیدی می‌سازد. جالب اینجاست که نوروپلاستیسیته نشان داده آن «چیزی که مرد» گاهی همان باور سمی‌ای بوده که باید از بین می‌رفت. آیا این مرگ برای تو آزادکننده بود یا فلج‌کننده؟

راهکار:

این جمله یادآور «مرگ نفس» در روان‌شناسی یونگ است: بخشی از هویت ما با ضربات زندگی می‌میرد تا فضای رشد برای ایگوی جدید باز شود. سؤال اینجاست: کدام بخش از تو مرد که شاید بهتر بود بمیرد؟