چرا بعضیها بعد از دلشکستگی از عاشق شدن متنفر میشوند؟:
مغز آدم برای بقا، خاطرات دردناک رو چند برابر خاطرات خوش نگه میداره؛ به این میگن «سوگیری منفی». از دید عصبشناسی، عاشقی مثل اعتیاد به دوپامین عمل میکنه و وقتی رابطه تموم میشه، مغز دقیقاً مثل ترک ماده مخدر واکنش نشون میده. پس اون تنفر از عاشق شدن، انتخاب منطقی نیست؛ یه سندرم ترکِ فعاله. حالا سؤالم اینه: اگه بدونین این تنفر یه واکنش شیمیاییه، بازم بهش اعتماد میکنین؟
راهکار:
تنفر از عاشق شدن، اغلب نقاب همون عشق قدیمیه؛ یعنی هنوز اون رابطه توی ذهنت زندهست. به جای اینکه این تنفر رو دلیل بگیری که دیگه عاشق نشو، میتونی ازش به عنوان یه معیار استفاده کنی: این بار عشقی رو انتخاب کن که با تغییرات زندگی هماهنگ بشه، نه اینکه فقط تو خاطرهها قشنگ باشه.