پشیمانی از رفتن و تغییر آدمها بعد از جدایی:
تحقیقات نشون میده که مغز انسان بعد از جدایی، خاطرات رو بهمرور ایدهآل میکنه و درد رو کمرنگ. به این میگن «سوگیری خوشبینی خاطرهای». اما نکتهای که اینجا هست: وقتی کسی برمیگرده، با تصویر خیالی طرف روبرو میشه، نه آدم واقعیای که توی غیابش تغییر کرده. سوال: آیا تا حالا برگشتن کسی رو تجربه کردی که دیگه برات غریبه بود؟
راهکار:
این جمله رو از منظر روانشناسی «اثر دانینگ-کروگر» ببین: وقتی کسی میره، توی نادانی از ارزش واقعی طرف مقابل غافله. برگشتنش معمولاً وقتیه که فهمیده چقدر اشتباه کرده، اما طرف مقابل دیگه همون آدم سابق نیست. این یه هشدار برای کساییه که فکر میکنن همیشه یه در باز هست.