جایی که همه تفریحشان خیانت است؛ بیوفایی به یک سرگرمی تبدیل شده:
پژوهشهای عصبشناسی نشان میدهد قشر پیشپیشانی مغز هنگام شنیدن خیانت دیگران بهشدت فعال میشود؛ ما از رسوایی اخلاقی دیگران لذت میبریم چون خطایشان را «هشدار خطر» برای خودمان پردازش میکنیم. این همان دلیل محبوبیت شایعههای خیانت در جمعهای دوستانه است. پس این جمله فقط یک شکایت نیست؛ یک مکانیزم بقاست. سوال به شما: آیا دوری از آدمهای خیانتکار در این فضا یعنی محرومیت از سرگرمی جمعی؟
راهکار:
این جمله را میتوان به دو روایت تبدیل کرد: اعتراف یک خیانتکار که فریب را تفریح میداند، یا هشدار یک قربانی برای دیگران. روایت اول از درون ماجرا، روایت دوم از بیرون آن؛ این دوقطبی، ابهام متن را به یک انتخابِ معناساز تبدیل میکند.