تفاوت ذات و اخلاق

راز شخصیت: ذات مهم‌تر از اخلاق و قیافه:

در نظریه‌های مدرن شخصیت، مفهوم «ذات» غالباً یک سوگیری شناختی است. ما تمایل ذاتی داریم رفتارها را به یک «خودِ حقیقی» پایدار نسبت دهیم (خطای بنیادین اسناد)، اما تحقیقات نشان می‌دهد شخصیت دقیقاً از تعامل پویای همان اخلاقیات و واکنش‌های بیرونی شکل می‌گیرد. به عبارت دیگر، تصور ذاتی جدای از اخلاق، یک خطای فلسفی رایج است. پرسش: اگر ذات بدون اخلاق قابل مشاهده نباشد، آیا اصلاً چنین چیزی وجود دارد؟

راهکار:

در روانشناسی وجودی، «ذات» نه یک هسته ثابت، بلکه ساخته‌ای از انتخاب‌های پیوسته ماست. پس شخصیت، تبلور اعمال ماست، نه پیش‌شرط آن.