تعمیرکار باش، نه تعویضکننده:
تحقیقات روانشناسی میگوید مغز ما هنگام تعمیر، دوپامین بیشتری نسبت به تعویض ترشح میکند چون حس «تسلط» و «کفایت» را فعال میکند. جالب اینجاست که در روابط انسانی، اثر «تلاش ادراکشده» باعث میشود هرچه برای ترمیم چیزی بیشتر زحمت بکشیم، ارزش آن را بالاتر بدانیم. آیا این همان رازی است که روابط قدیمی را از نوستالژی محکمتر نگه میدارد؟
راهکار:
این جمله رو میشه به حوزهٔ مهارتهای فردی هم تعمیم داد: تعمیر یعنی یادگیری، صبر و خلاقیت؛ تعویض یعنی مصرفگرایی. پیشنهاد: برای هر چیز ارزشمندی که در زندگیات داری، یک «دفترچه راهنمای تعمیر» ذهنی بساز.